۱۶۰ سال پیش وقتی اولین عکسهای رنگی ثبت شد همه فکر میکردند عکاسی سیاه و سفید برای همیشه به تاریخ پیوسته است؛ اما امروزه طرفداران این سبک بیشتر شده و یک تکنیک و مد مجزا در عکاسی است. عکاسی سیاه و سفید به صورت عمومی در همه ژانرها کاربرد دارد و به صورت خاص یکی از زیر مجموعههای اصلی عکاسی هنری و مفهومی است. با چیک چیک همراه باشید تا با زیر و بم این تکنیک نوستالژیک و جذاب بیشتر آشنا شویم.
۱-چرا عکاسی سیاه و سفید؟
شاید یه عده تصور کنند که در عکاسی سیاه و سفید به علت نداشتن رنگ عکاس محدود میشود و نمیتواند خلاقیت زیادی را چاشنی کارش کند؛ اما این باور درست نیست. حذف رنگ تاثیرات مثبت زیادی روی تصویر و پیام آن میگذارد:
تمرکز بیشتر روی سوژه
رنگها بسیار قوی هستند و به سرعت چشم و ذهن ما را درگیر میکنند. به عنوان مثال رنگ قرمز فرقی نمیکند کجای تصویر ما باشد، قرمز به سرعت چشم ما را تصاحب میکند. در عکاسی سیاه و سفید با حذف رنگ توجهها به سوژه اصلی جلب میشود. با حذف رنگ آنچه که باقی میماند بافتها و سایهها هستند. اینجاست که ذهن مخاطب همه سوژه را میبیند بدون هیچ حواس پرتی.
نمایان شدن هنر در عکس
در عکاسی سیاه و سفید رنگها ما را گیج و درگیر عناصر بی اهمیت در تصویر نمیکنند برای همین مد سیاه و سفید مخاطب را به متن تصویر میبرد. به آنجایی که پیام و مفهوم پشت عکس حضور دارد. عکس رنگی ثبت واقعیت است اما عکس سیاه و سفید تفسیر واقعیت، برای همین این تکنیک از پایه یک هنر است.
عکاس بهتری شدن
رنگها ما را گول میزنند. در یک تصویر رنگی برای مخاطب و حتی عکاسان تازه کار تشخیص اجزای مهم تصویر مثل کنتراست، شدت و کیفیت نور و بافت سخت است. رنگها حتی در برخی مواقع ایرادات تصویر را میپوشانند. برای همین عکاسی سیاه و سفید باعث میشود شما برای تک تک اجزای تصویر وقت گذاشته و عکاس بهتری شوید.
ساده کردن عکس
گاهی پیش میاید وقتی میخواهید از سوژه خود عکس بگیرید عوامل مزاحمی در کادر خود دارید که نمیتوانید انها را حذف کنید. در این شرایط بهترین کار استفاده از مد عکاسی سیاه و سفید است چون وقتی عوامل مزاحم، رنگی نداشته باشند چشم مخاطب را به خود مشغول نمیکنند